Akademik Veri Yönetim Sistemi
II. International Congress of Education Sciences and Academic Development, Ankara, Türkiye, 19 - 21 Haziran 2026, (Yayınlanmadı)
Bu
araştırmanın amacı, Narcissus tablosu üzerinden yürütülen süreçsel drama
uygulamasında öğretmen adaylarının öz-imaj ve toplumsal benlik deneyimlerini
nasıl yaşadıklarını ve anlamlandırdıklarını incelemektir. Araştırmada ayrıca,
süreçsel drama sürecinin katılımcıların dijital kültür ve sosyal medya
bağlamında kendilerini ve başkalarını algılama biçimlerini nasıl görünür
kıldığını ortaya koymak amaçlanmaktadır. Günümüzde dijital kültürün bireylerin
benlik algısı üzerindeki etkisi dikkate alındığında, sanat temelli pedagojik
yaklaşımların bu deneyimleri derinlemesine anlamada önemli bir araç olduğu
düşünülmektedir. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması
deseni ile yürütülmüştür. Çalışma grubunu, bir üniversitenin eğitim
fakültesinde öğrenim gören 28 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Veri toplama
süreci, her biri yaklaşık 120 dakika süren toplam dört süreçsel drama
oturumundan oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak ön test ve son
test formu, yarı yapılandırılmış gözlem formu, odak grup görüşmeleri ve
katılımcı ürünleri kullanılmıştır. Toplanan veriler tematik analiz yöntemi ile
çözümlenmiştir. Ön değerlendirmeler doğrultusunda, süreçsel drama
uygulamalarının katılımcıların öz-imajlarına ilişkin farkındalıklarını
artırabileceği ve toplumsal benliklerini etkileyen sosyal normlar, estetik
beklentiler ve dijital temsiller üzerine eleştirel düşünmelerini
destekleyebileceği öngörülmektedir. Özellikle Narcissus tablosunun yansıma, görünüş
ve benlik temaları üzerinden katılımcıların kendilik algılarını sorgulamalarına
alan açtığı görülmüştür. Bu araştırmanın, süreçsel dramanın bireylerin
öz-farkındalık ve kimlik inşa süreçlerindeki rolünü ortaya koyarak alanyazına
katkı sağlaması beklenmektedir. Ayrıca çalışmanın, dijital çağda genç
yetişkinlerin öz-imaj ve toplumsal benlik oluşumlarını anlamaya yönelik sanat
ve drama temelli pedagojik uygulamalara kuramsal ve uygulamalı katkılar
sunacağı düşünülmektedir.
The
aim of this study is to examine how pre-service teachers experience and make
sense of their self-image and social self-experiences in a process drama
application conducted through the Narcissus. The study also aims to reveal how
the process drama experience makes participants’ ways of perceiving themselves
and others visible within the context of digital culture and social media.
Considering the impact of digital culture on individuals’ self-perception in
contemporary society, art-based pedagogical approaches are regarded as
important tools for gaining a deeper understanding of these experiences. The
study was designed as a qualitative research method using a case study design.
The study group consists of 28 pre-service teachers studying at the faculty of
education at a university. The data collection process includes four drama
sessions, each lasting approximately 120 minutes. Data collection tools include
pre-test and post-test forms, semi-structured observation forms, focus group
interviews, and participant artefacts. The collected data were analyzed using
thematic analysis. Based on preliminary evaluations, it is anticipated that
process drama applications may increase participants’ awareness of their
self-image and support critical thinking about social norms, aesthetic
expectations, and digital representations that influence their social selves.
In particular, the Narcissus painting is expected to provide a space for
participants to question their sense of self through themes of reflection,
appearance, and identity. This study is expected to contribute to the
literature by revealing the role of process drama in individuals’
self-awareness and identity construction processes. It is also anticipated that
the study will provide both theoretical and practical contributions to art- and
drama-based pedagogical practices aimed at understanding the formation of
self-image and social self in young adults in the digital age.